Gisteren (2 dec. ’14) verscheen er een column van Rimme Mastebroek op de website van EO Beam met de titel ‘De blinde vlek van Hillsong‘. Een erg scherp stuk met een heldere ‘aanklacht’.  Je zou het hele stuk eens moeten lezen. Ik zal alleen zijn conclusie citeren:

Een gevleugelde uitspraak is dat de kerk geen museum voor geslaagde mensen is, maar een ziekenhuis voor de gebrokene. Als die uitspraak klopt, is Hillsong geen kerk.

Iedereen die mij een beetje kent zal weten dat ik het hier niet mee eens ben. Niet omdat ik goed bevriend ben met de voorgangers van Hillsong en veel respect voor hun heb, niet omdat ik graag naar Hillsong ga en zelfs niet omdat we graag liederen van Hillsong zingen in de kerk. Nee, dat zijn niet eens de hoofdredenen. De hoofdreden dat ik het hier niet mee eens ben is dat ik er niet in geloof om andere denominaties te classificeren, te beoordelen of te bekritiseren. Dat ik me niet “thuis” voel in een bepaalde kerk, wil absoluut niet zeggen dat die kerk niet goed is. Iedere kerk waar Jezus en het Goede Nieuws wordt gepredikt, is een kerk waar mensen thuis kunnen komen bij God. Dus ik kon het niet laten om te reageren en ik dacht dat het wel goed was om mijn reactie ook hier te delen.

Hi Rimme,

Dank je wel voor je scherpe column. Ik mag voorganger zijn van een Hillsong Network Church zijn en eerlijk gezegd herken ik onze gemeente niet in jouw column. Ik denk ook niet dat jij ooit bij ons bent geweest. Ik zou het wel leuk vinden om je een keer te verwelkomen, juist vanwege jouw scherpe mening.

De keren dat ik bij Hillsong ben geweest werd er juist wel continu gewezen naar Jezus. Sterker nog, een heel jaar lang was het thema “No Other Name”. En dan werd er continu gewezen naar de naam van Jezus. Naar Zijn liefde en Zijn leven.

Maar ik besef me ook heel goed dat jij als columnist scherp wil zijn en dat je gewoon schrijft wat sommigen denken (ook over ons), maar niet hardop (willen / durven) zeggen. En dat maakt het eigenlijk okee, want nu kan ik erop reageren. Dus bij deze mijn reactie 🙂

Ik maak op uit jouw stuk dat jij gelovig bent. Dus jij hebt al een levende relatie met Jezus, en misschien is Hillsong helemaal niet jouw kerk en dat hoeft ook helemaal niet. Het leuke is dat God een huis bouwt in Nederland, een huis met heel veel kamers. Zo zijn sommige kamers als Hillsong en andere weer als de Christelijk Gereformeerde Kerk of als de Vrije Baptisten of vul zelf maar in. En al die kamers samen vormen een huis, Gods huis. Dat is gaaf! Want hierdoor is er voor iedereen een geschikte kamer waar hij of zij zich thuis mag voelen.

Maar weet je? Er zijn heel veel mensen die geen relatie met Jezus hebben, die Hem niet kennen als Heer en Verlosser. En laat het nou net zo zijn dat veel van die mensen binnenkomen bij “Hillsong-kerken” en zich daar welkom voelen. En dan zou het zomaar zo kunnen zijn dat die mensen gebroken en misschien zelfs kapot zijn. Laat die mensen lekker naar Hillsong-kerken gaan, zodat hun gebroken leven door de kracht van het Evangelie veranderd kan worden in een succesverhaal. Overigens is dit absoluut geen aanklacht naar andere denominaties, want ik geloof dat dit in alle denominaties gebeurt. Maar voor het verhaal en het beeld focus ik me nu op de Hillsong-kerken.

En om dan in jouw woorden te eindigen:
Een gevleugelde uitspraak is dat de kerk geen museum voor geslaagde mensen is, maar een ziekenhuis voor de gebrokene.

Als die uitspraak klopt, is Hillsong juist een kerk. Want mensen komen misschien gebroken binnen, maar Jezus kan een gebroken leven weer heel maken en dat beste Rimme is in mijn ogen een succesverhaal.

Vriendelijke groet,

Gilbert Thera


Reactie van Rimme op 3 december 2014 om 16.55 uur:

Hoi Gilbert, bedankt voor je uitgebreide reactie (en je bericht op FB, beschouw dit antwoord tevens als een Facebook-reactie;)). Uiteraard herken je je niet in de kritiek; dat is precies de ervaring die ik tot nu toe heb met kerken die het Hillsong-stempel dragen. Kritiek wordt naar mijn mening (te) makkelijk afgedaan als ‘onzin’ of ‘onterecht’. Zoals een vriend van mij, die in veel verschillende gemeentes heeft gezeten, het verwoordde: “Het probleem is dat evangelischen niet echt een cultuur van kritiek kennen. Als gereformeerden het ergens niet mee eens zijn, schrijven ze meteen een brief!” Toen andere vrienden van mij eens in de Best Life Church in Utrecht waren, nam de pastor de kritiek/opmerkingen die ze hadden op de dienst totaal niet serieus. Hij lachte alles weg. Dat voelde zo naar, dat ze huilend naar buiten gingen. Lijkt me niet de bedoeling. Een wijs man zei ooit: “Waar zelfkritiek stopt, begint het einde.” Ik hoop daarom van harte, beste Gilbert, dat jullie ook de negatieve dingen die gezegd en geschreven worden zullen toetsen aan de Bijbel. Iets met: onderzoek alles en behoud het goede;) Vriendelijke groet, Rimme


Reactie van mij op 3 december 2014 om 17.20 uur:

Hi Rimme,

Jammer dat je denkt dat we niets doen met kritiek want dat doen we wel zeker. We luisteren ernaar, gaan het dialoog aan en zoeken naar oplossingen. En als we er niet samen uit komen, dan kiezen we er voor om het niet eens te zijn. Dat is gelukkig ook een mogelijkheid.

Overigens ben ik blij dat we geen cultuur van kritiek kennen. Ik zou er niet aan moeten denken dat onze gemeente bekend zou staan als een gemeente waar iedereen maar kritiek heeft. Gelukkig heb je geen cultuur van kritiek nodig om open te staan voor feedback, positief of negatief.

En wat betreft jouw statement dat ik mij “uiteraard” niet herken in de kritiek, aangezien dat precies de ervaring is die jij tot nu toe hebt met kerken die het Hillsong-stempel dragen… tja… weet niet zo goed wat ik daarmee moet. Want nu pretendeer je mij te kennen of in ieder geval te weten hoe ik omga met feedback omdat ik voorganger ben van een kerk die deel is van het Hillsong Netwerk. Dat is m.i. wel erg kort door de bocht.

Hoe dan ook, ik geloof wel in “onderzoek alles en behoud het goede”, dus dat zal ik zeker doen. Mocht je een keer bij ons langs willen komen in de kerk en na afloop feedback hebben, dan sta ik je graag te woord 🙂

Vriendelijke groet, Gilbert

18 Comments

  1. Chielemans

    Ik snap je punt. Ik snap Rimme’s punt ook. Wat in Rimme’s verhaal doorklinkt is bezorgdheid. Ik deel die bezorgdheid wel. Ik weet niet waarom, ik weet ook niet precies hoe, maar ik herken de bijsmaak die Rimme in zijn column deelt. Af en toe lijkt het tegen welvaartsevangelie aan te schuren.

    Jouw column lijkt niet of slechts voor een deel een antwoord op die van Rimme. Natuurlijk wordt in Hillsong (achtige) kerken verwezen naar Jezus. Maar ‘to what end’? Is Jezus ‘the guy to talk to’ om mijn materiële problemen op te lossen? Of is Hij degene aan wie ik mijn leven toevertrouw omdat Hij het zijne voor mij heeft neergelegd? Mijn antwoord is de tweede optie, laat zoveel duidelijk zijn. Omdat ik het onderscheid tussen die twee zie: ik kan ze in perspectief zien, vanuit mijn relatie met Jezus.

    Maar zouden de verbroken mensen die binnen komen wandelen het onderscheid ook zien? Het risico bestaat dat zij (even heel plat) eeuwig leven en een succesvol aards leven allebei aannemen als een belofte waar ze op kunnen rekenen. En daarmee zet je in mijn beleving hun ene voet op een rots en de andere op drijfzand. Ik zou ze met beide benen op de rots zetten. The Rock that doesn’t roll, zullen we maar zeggen.

    • Gilbert

      Dank voor je reactie. Mijn blog is een reactie op Rimmes column. Ik reageerde daarbij vooral op zijn conclusie dat Hillsong geen kerk is want naast alle bezorgdheid klinkt dat ook door zijn column heen. Want iedereen weet natuurlijk dat die “gevleugelde uitspraak” waar is. Dat is het enige waarop ik reageer. Overigens weet ik dat je in kerken als Hillsong heel eerlijk kan en mag spreken over gebrokenheid en over gebroken dromen en teleurstellingen. En nee, ze bidden niet alles weg. Ze luisteren naar je en nemen je op in een community die gelooft, die hoopt en het allerbelangrijkste die lief heeft. En daarmee zet je mensen – geloof ik – juist met twee benen op de Rots.

      En om jouw vraag te beantwoorden: Jezus is de Persoon met wie je mag praten over je materiële problemen én Hij is de Persoon aan wie ik mijn leven toevertrouw omdat Hij het Zijne voor mij heeft neergelegd. Het een sluit het ander gelukkig niet uit. Sterker nog, het tweede zorgt ervoor dat je het eerste kan doen zonder teleurgesteld te raken wanneer dingen niet gaan zoals je wilt. Want ik denk dat jij ook jouw zorgen en vragen bij de Heer brengt in het vertrouwen dat Hij voor ons zorgt en dat Zijn genade alleen al genoeg is.

  2. Ik denk ons grootste leerpunt is dat we elkaar, zoals Paulus ons leert, in de vereniging van Jezus’ naam sterker moeten maken, inplaats van afbreken. Dus laat dat onze focus zijn. Ik bid ervoor dat kerken in hun eigen ‘kamers’, zoals Gilbert het noemt, elkaar zullen vinden en helpen inplaats van tegenwerken.

    Patrick

  3. Het kan aan mij liggen. Maar ik vind het jammer dat er zoveel naar elkaar gekeken wordt. Overal waar ik op Christelijke sites kijk. Is het nu op cip.nl of in de vriendenlijst van Facebook of ergens anders. Er is continu commentaar en verdeeldheid.

    Als je ziet dat een broeder of zuster een keuze heeft gemaakt voor Jezus mogen we daar feest voor vieren. De relatie van een persoon met Jezus kunnen we niet over oordelen en hoeven we niet naar te wijzen. Ben je van mening dat er verbetering in mag komen. Dan kunnen we voor deze persoon bidden. Eventueel als de mogelijheid bestaat kunnen wij zelf een relatie opbouwen met deze persoon en bidden dat wij een leer en bemoediging voor hen zijn.

    Wijzen naar elkaars gemeentes heeft niks met de bijbel te maken. Evenmin een verdediging van je gemeente of gemeente waar je naar toe gaat. Het zijn allemaal onderdelen/kamers van het lichaam van onze Heer.

    De enige die een oordeel heeft en wie ons wil aanklagen is satan.

    Laten we elkaar liefhebben en 1 lichaam zijn in Christus. Om hem moet het gaan en niet om de fouten van elkaar.

    Fouten(keuzes) zijn niet om te andere voor te straffen, maar voor een ieder om van te leren.

    Dit is voor Gilbert noch voor Rimme een vermaning of iets dergelijks. Maar ik word verdrietig van hoe Christenen met elkaar omgaan. Ook al wordt er niet gescholden of gehaat.
    We lopen Jezus voorbij op deze manier.

    Wees gezegend beiden in jullie bediening

    • Ha Andy,

      Tuurlijk moeten we feest vieren als iemand tot Jezus komt en van Hem vergeving ontvangt. maar dat betekent niet dat elke kerk die Jezus preekt meteen perfect is. Ik denk juist dat het goed is om als kerken kritisch naar onszelf en naar andere kerken te kijken. Niet met als doel om elkaar af te kraken maar met als doel om elkaar zo goed mogelijk op te bouwen. Uiteindelijk blijven er altijd verschillen maar dat betekent niet dat we ja en amen moeten zeggen op alles.

      • Gilbert

        Hi Andy en Joas,

        Ik kan me goed vinden in jullie beide comments. Zelf denk ik dat het goed is om elkaar scherp te houden, maar ik geloof ook dat we goed moeten nadenken welk platform we gebruiken om scherpe comments te communiceren.

  4. Mooi geschreven… Maar wat ik nu niet begrijp is waarom Hillsong geen kerk zou zijn… Ivm gebroken mensen?

    Naar mijn idee is Jezus er juist voor die gebroken mensen, want als je perfect bent had je Hem niet nodig toch?

    Dus om die reden een kerk geen kerk te noemen lijkt mij raar… want wie is nou niet ergens in gebroken geweest of misschien nog gebroken? Juist dat zijn de mensen die Hij gebruikt ook in de bijbel.

    Dat iedereen iets anders intrepreteerd is wat anders, betekend niet dat we niet van elkaar kunnen houden.

    • Gilbert

      Helemaal mee eens! We kunnen anders zijn, maar anders hoeft niet per definitie fout te zijn.

  5. Edward van Osch

    A useless waste of time…..!

    Encourage one and other….!

    Yahweh loves us all, don’t talk bad about one and other, if you can’t stand the fruits of heavenly success of your spiritual brothers and sisters…rather go on your knees and ask for forgiveness…

    And be a true encourager of the Kingdom instead, building up one and other in Love.

    Hillsong, be encouraged and go on, bringing people into praise and worship, close to Fathers Heart!

  6. Vind het wel een interessant “discussie” moet ik zeggen. Vind het ook eigenlijk wel goed dat er eens over gesproken wordt. Ik ben niet in Hillsong zelf geweest, maar wel in 2 kerken die naar mijn idee wel in lijn zijn met Hillsong. Beide kerken heb ik meegebouwd. Bij eentje 6 jaar vanaf het begin af en bij de ander lang in de connect gezeten (4 jaar). Ik ben tot bekering gekomen bij de eerste kerk. Toen nog heel klein en zonder grote menigte, mooie lampen en ultieme aanbiddingsteamen. Het aanbiddingsteam was een jongen met een gitaar en een bassist. Ik was ontzettend hongerig om alles te begrijpen en slikte vrijwel alles als zoete koek. Ik heb ontzettend waardevolle lessen gehad in beide gemeentes. Echter kon ik lang niet altijd mezelf zijn. Heel veel leer was gestoeld op bepaalde “formules”; je doet dit en dan is dat de uitkomst. Ik worstelde daar mee. Ik wilde mensen van bovenaf respecteren en eren en heb heel vaak ingestemd met tegenzin. “Zij zouden het wel weten.” Er heerste een beetje een cultuur van ben je het niet eens met de leiding dan zal jij wel geen gelijk hebben. Vragen werden heel snel gezien als discussies en kritische geest. Ik had hele dichte connecties met leidinggevende in beide kerken. Na een aantal jaren op mijn tenen hebben te gelopen was ik het zat. Ik had zonderhand tientalle mensen zien vertrekken uit de kerken omdat de “formules” voor hen niet werkte. Ze voelden zich veroordeeld. Ik kon gelukkig mijn eigen relatie met Jezus los zien van alles eromheen en wist dat ik het sowieso niet moest verwachten van mensen. Die insteek heeft er voor gezorgd dat ik nuchter er in bleef staan. Ik ben niet direct een enorme discussie voerder, maar ik houd wel van een kritische noot. Als we bereid zijn het goede eruit te halen kunnen we ervan leren en zelfs door groeien. Helaas werden veel van mijn vragen bestempeld als “geest van kritiek” en mijn verdriet als “ongeloof”. En dan heb ik het over beide kerken.. niet eens 1. Dergelijke verhalen heb ik ook gehoord over Hillsong.

    Nu ben ik met een nuchtere kijk verder gaan zoeken en heb gewoon rustig de kerken verlaten. Heb niet eeuwig verhaal gedaan en ben ook niet boos op iemand. Maar ik herken me sterk in at Rimme proeft… en ik heb er rond de 10 jaar ervaring mee. Dus al met al weet ik niet hoe Hillsong erin staat. Daar kan ik niks over zeggen en denk sowieso dat een kerk weer bestaat uit individuen die allemaal een eigen geestelijke verantwoordelijkheid hebben. Maar eerlijk vind ik het niet zo gek dat mensen een dikke kantnoot zetten bij dergelijke gemeentes. Ik heb veel jonge christenen vroeg weer zien vertrekken uit dergelijke gemeentes. Nu kan dat aan van alles liggen, maar het zet je wel aan het denken. Maar ik ben wel van mening dat elke kerk zijn goede en minder goede dingen heeft. Daar moeten we mee om kunnen gaan. De liefde moet de boventoon blijven voeren uiteindelijk.

  7. Elke kerk heeft fouten. En ja, het is goed om elkaar op een God-like (!!!) manier te wijzen op eventuele verbeterpunten, genaamd “opbouwende kritiek/feedback”.
    Echter kon ik dat totaal niet terugzien in het artikel over Hillsong en was het naar mijn idee een veroordelend stuk. That’s not God-like..
    Een kerk is een plek waar mensen samen God aanbidden. Voor zover ik weet en heb gezien, doen ze dat vol enthousiasme bij Hillsong.
    (En Hillsong Amsterdam is ook niet de plek waar ik me thuis voel, maar om de kerk dan af te keuren? Denk dat het probleem eerder bij mezelf ligt dan bij de kerk..)

  8. Ik vind niet zozeer dat het gesprek moet gaan over of Hillsong nou wel een kerk is of niet. Wat ik belangrijk vind is dat Jezus gepredikt wordt, niet en dat het moet gaan over dat Jezus de Zoon van God is. Niet over of Jezus je een baan heb bezorgd (zoals Rimme al aangaf in zijn column). Het gaat erom dat Jezus voor jou gestorven is en weer opgestaan en niet of Hij je een baan bezorgt heeft bij wijze van spreken..

  9. Net zo als een aantal reacties hierboven vind ik dit een interessante discussie.
    Waar gaat geloven om? Waar moet je je aandacht op richten en hoe gaan wij om met materiële zaken?
    Ik geloof dat geloven gaat om Jezus, denk dat iedereen dat met mij eens is. Echter, komen er ook andere dingen bij het geloof kijken. Jezus bloed voor ons staat op de eerste plaats en wij moeten altijd eerst naar Hem kijken. Kerken moeten zich niet profileren als een organisatie waar je binnen komt op zondag en weer weg gaat als de dienst klaar is, je doet nog wat leuk vrijwilligers werk en dat is dat. Nee, een kerk moet een familie zijn, een gezin waar warmte is en genegenheid. Een kerk moet kijken naar zijn leden en naar de dingen die er spelen in het gezin. Als er in het gezin veel goede dingen gebeurd dan is dat juist positief. Natuurlijk moet je kijken naar de gedachtes die er achter zitten. Als iemand een getuigenis heeft dat de persoon zelf alleen maar vergroot dan moet je heel erg gaan nadenken of dat wel in een kerk hoort, maar als iemand een succes verhaal heeft waarin de persoon alleen maar Jezus verhoogd en Hem groot maakt, dan kan ik alleen maar AMEN zeggen. Die verhalen wil ik het liefst elke dag horen.
    Ik weet niet hoe het zit in een Hillsong kerk, maar ik weet wel hoe het zit in kerken waar ik ben geweest. Toen ik in een CGK binnen kwam voelde het alsof ik een supermarkt in liep. Ik kom met mijn boodschappenlijstje aanzetten en pak datgene op wat ik nodig heb en ga weer naar huis. Thuis verwerk ik het en ga de volgende zondag weer naar de ‘supermarkt’. Dit is een voorbeeld van een kerk waar ik in kwam, dit betekend niet direct dat dit bij alle kerken zo is, maar ik weet wel dat dit bij veel traditionele kerken gebeurt.
    Rimme, ik heb nog wel een vraag.
    Waar ging het om in de Hillsong kerken waar je bent geweest? Waar lag de focus en waar ging de preek over? Hoe werd er omgegaan met Christus als Heerser over de wereld en Verlosser en hoe hebben ze de Bijbel gebruikt in de preek?

    • Gilbert

      Hi Bart,

      Dank voor je comment. Ik denk niet dat Rimme mijn blog leest, maar je zou wel kunnen reageren op zijn column 🙂

  10. Het vervelende vind ik dat dit wordt opgestart door een zg gevleugelde uitspraak….;m ” Een gevleugelde uitspraak is dat de kerk geen museum voor geslaagde mensen is, maar een ziekenhuis voor de gebrokene. Als die uitspraak klopt, is Hillsong geen kerk. ” En ik geen idee heb waar die gevleugelde uitspraak vandaan komt. Een kerk is het huis van de Vader waar ieder verloren of verloren gewaand kind weer terug naar zijn of haar vader kan keren , die dat kind dan weer liefdevol zal ontvangen. Hou op zeg, ziekenhuis voor de gebrokene. En laten we inderdaad stoppen met het blijven bekritiseren, beste Rimme. Waarom denk je dat er inmiddels misschien wel duizenden kerken , gemeentes en denominaties zijn ? Wij kinderen van 1 God de Vader leven allemaal in onze eigen hutjes met onze eigen muurtjes en meningen.
    Hartelijke groet en Gods zegen en wijsheid toegewenst, Peter.

  11. De afgelopen 15 jaar heb ik met mijn gezin in drie kerken gezeten. Sind 1 jaar zijn we lid van CLC Tilburg, een Hillsong Family kerk. De reden dat we vorig jaar zijn geswitcht is juist omdat de kerncultuur er op is gericht mensen te leren kennen en dichter bij God te brengen. Naast intensief gebed is er veel persoonlijke pastorale zorg in kleinere connect groepen.

    Dat de zondagsviering er heel gelikt uit ziet met multimedia, lichten en goed geluid is geen doel op zich. Het slechts een middel waardoor mensen tijdens aanbidding volledig kunnen focussen op hun relatie met God. De kernboodschap is Jezus, liefde voor God en de mensen. Het is alleen de vorm die eigentijds en relevant is om het aantrekkelijker te maken.

    Kritiek op elkaar kan positief zijn en houdt elkaar scherp. Maar het mag nooit verdeeldheid brengen. We zijn immers één lichaam. Laten we dus genieten van onze verschillen en er samen voor zorgen dat alle kamers van zijn huis gevuld zijn met mensen die Hem aanbidden. Veel zegen!

  12. Pingback: Freedom | Gilbert Thera