U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen, om zo te ontdekken wat God van u wil en wat goed, volmaakt en hem welgevallig is. (Rom. 12:2 NBV)

Alhoewel het heel verleidelijk is om een hele studie te schrijven over deze vers zal ik mij puur richten op één ding, zodat de overdenking niet te lang wordt. Vandaag wil ik de focus leggen op het eerste deel van de tekst: U moet uzelf niet aanpassen aan deze wereld, maar veranderen door uw gezindheid te vernieuwen. Met de lessen uit de voorgaande hoofdstukken van Romeinen in het achterhoofd zie ik dit als een oproep aan de gelovigen. Denk hierbij aan een glas water. Het water neemt de vorm aan van het glas, omdat water in vloeibare staat als het ware vormloos is. Dit is te vergelijken met iemand die niet weet wie hij of zij is. Als je niet jouw identiteit in Christus hebt gevonden, dan ben je als water en is de wereld als het glas. Paulus vraagt hier ons hier iets wat uit eigen kracht onmogelijk is, want hij zegt dat we ons niet moeten aanpassen aan de wereld. Met andere woorden, we moeten niet de vorm van de wereld aannemen, maar hoe is dat mogelijk als wij leven in deze wereld? Paulus geeft ons direct antwoord op deze vraag, namelijk door ons te richten op God en dan zal Hij ons van binnenuit veranderen. Continue reading →

Mijn plan met jullie staat vast – spreekt de HEER. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: ik zal je een hoopvolle toekomst geven. (Jer. 29:11 NBV)

Ik hou enorm veel van deze belofte, iedere keer weer word ik enthousiast bij het lezen van deze woorden. Het is toch mooi om te weten dat God het beste met je voor heeft? Maar weet je wat het gevaar van een belofte is? Dat we gaan wachten en met wachten bedoel ik, dat we passief wachten… Denk bijvoorbeeld aan de tekst uit Jesaja 40:31 (Zij die de Heer verwachten…) Weer zo’n mooie belofte. In het Engels staat er “They that wait upon the Lord“. Vroeger dacht ik dan dat ik moest wachten op de Heer, zoals je wacht op de bus. Maar wist je dat het woord verwachten hier komt van het Hebreeuwse woord qavah? Ik heb me laten vertellen dat er 26 (!) verschillende Hebreeuwse woorden voor het Nederlandse wachten/verwachten zijn, ieder woord met een specifieke betekenis. Qavah is alles behalve een passief wachten, maar heeft alles te maken met verwachting, uitkijken naar, hoop putten uit het vooruitzicht, actief en levend. En ik geloof dat dat de juiste houding is met betrekking tot het “wachten” op Gods beloften. Continue reading →

Aan u is de genade geschonken niet alleen in Christus te geloven, maar ook omwille van Hem te lijden. (Fil. 1:29 NBV)

Als ik deze tekst los zou lezen, dan word ik eerlijk gezegd helemaal niet enthousiast, want zo fijn vind ik het helemaal niet om te lijden, zelfs niet als dat voor een goed doel is. Maar eigenlijk gaat deze tekst veel verder dan alleen het lijden. Lees deze tekst binnen de context en je zal zien dat de nadruk hier ligt op het leven als gelovige en dan niet zozeer als individu, maar samen met de andere gelovigen te leven in harmonie, als een eenheid, om zo ook weer Gods liefde en boodschap van aanvaarding en genade uit te dragen. Eerder heb ik wel eens over deze brief geschreven dat het hoofdthema is: “Eenheid door dienstbaarheid” en de tekst van van vandaag past daar ook weer prima in.

Wanneer Paulus schrijft dat we niet alleen maar samen mogen geloven in Christus, maar ook samen omwille van Hem mogen lijden, dan zegt hij dus eigenlijk dat we samen ups en downs zullen meemaken, maar met de zekerheid dat de Heer Jezus ons door alles heen zal beschermen (redden). Denk hierbij ook nog eens terug aan het Kruis. Het Kruis (Zijn dood) is een moment, iets dat begint en eindigt, zo is verzoening met God ook gebeurd in een moment. Maar Zijn Leven door de opstanding heeft geen eind… dat gaat maar door en dat geldt ook voor redding: dat heeft geen eind. Zie dat dan weer in het licht van de overdenking van vandaag: We zijn gered en samen – als gelovigen – mogen we ups en downs meemaken, maar we mogen er zeker van zijn, dat de Heer Jezus ons door alles heen zal dragen en zal redden, want zolang Hij leeft (en dat is voor eeuwig), mogen we rekenen op Zijn redding.

Dus ja, we hebben genade ontvangen om niet alleen te geloven in Christus, maar ook het leven, met haar ups en downs, met Hem te leven.

De plannen van een vlijtig mens strekken hem tot voordeel, wie overijld te werk gaat, zal gebrek lijden. (Spr. 21:5, NBV)

Het is goed om afhankelijk te zijn van God, maar er is een groot verschil tussen afhankelijk zijn en simpelweg lui zijn. Mensen die altijd maar roepen dat God het wel zal leiden (en daarom niets plannen) komen er vaak achter dat hun leven maar op één niveau blijft hangen. De reden hiervoor vinden we in onze dagtekst. Nogmaals, het is goed om afhankelijk te zijn van God, sterker nog, de wereld zou een stuk beter zijn als we allemaal afhankelijk waren van God, maar afhankelijkheid sluit niet uit dat we moeten plannen. Maar wat belangrijk is, is dat we onze plannen tegen het licht van Zijn Woord houden en als onze plannen niet buiten de principes van Gods Woord vallen, dan heb je in principe al 75% van je goedkeuring binnen. De laatste 25% heeft vaak te maken met geloof en gebed. Ik geloof dat het goed is om je plannen voor te leggen aan God in gebed. Niet alleen om te vragen of je het wel of niet mag doen, maar veel meer nog om God te vragen je te leiden terwijl je stappen maakt om dit plan uit te voeren. Denk hierbij aan Psalm 37:23 (Als de HERE instemt met iemands wijze van leven, zal Hij hem bevestigen in alles wat hij doet. – Het Boek).

Maar zoals we gisteren al zagen, begint het allemaal met een plan. Gods plan voor de mens was en is om heerschappij te voeren over de aarde. Maar wat is dan ons plekje binnen dat plan. Waarvoor zouden we een plan moeten maken, wat is onze opdracht? Afgelopen zondag hoorde ik pastor Jeffrey Rachmat spreken bij de Doorbrekers in Barneveld en hij zei iets wat me erg aansprak:The problem you see that others don’t see, is often the problem that you’ve been called to solve! Met andere woorden, datgene wat jij ziet wat te verbeteren is dat anderen misschien (nog) niet zien, is het probleem waarvoor jij de oplossing moet zijn. Zo simpel kan het zijn… Nu je weet wat je moet doen, is het tijd om te plannen in het licht van Gods Woord en dan zal je zien dat je geen gebrek zal lijden, maar voordeel zal vinden wanneer God je leidt terwijl je stappen onderneemt om je plan uit te voeren. En wanneer je dan klaar bent met deze opdracht dan kan je net als Hannibal uit de A-Team zeggen: I love it when a plan comes together! 

For since our friendship with God was restored by the death of his Son while we were still his enemies, we will certainly be saved through the life of his Son. (Rom. 5:10 NLT)

For years I have lived my Christian life from reconciliation to reconciliation.  Meaning, I tried my best to live a good life as a Christian, but every time I messed up – and believe I did – I ended up feeling bad and wanting to start all over again. Now I know that this is not the way it should be. Let me share a simple example with you: When you buy a car, you need to pay for the car. That’s what we call the price of the car. Sounds so simple, doesn’t it? When you go to the dealer to pick up your car, the dealer usually fills the tank with gas and you’re ready to go. After driving several miles you will notice that you’re running out of fuel. What do you need to do then? Buy a new car or stop at the nearest gas station? I hope you pick the second option Although this story has a high “DUH!”-factor, it clearly shows how Christian life works.

When you accept Jesus into your life, you accept His death. By that, you are reconciled with the Father, meaning that the friendship has been restored. But it shouldn’t end there, because we are saved through His life. So, reconciliation only takes a moment, one event in history, like the death of Christ. But salvation, like His Life, is an ongoing process, it will go on forever. Just like the car who needs to refuel, we need to refuel from time to time. When we run empty, it is important to connect with the Source of Life.

But now take a minute to turn it around. What if someone does something to us… something that’s not nice. As a Christian we need to forgive, to reconcile, to restore friendship. But does it end there? The real power of forgiveness doesn’t lie in the moment of reconciliation, but in the moments after that. We can restore friendship, but to “save” a relation, a friendship or even a person, we need to keep on living for them, as Christ is living for us.