Een marathon is best een heel eind rennen en ik was daarom ook niet verbaasd dat ik de “ben je gek geworden”-look kreeg toen ik begin 2016 vrienden en bekenden – met een lach op mijn gezicht – vertelde dat ik een marathon ging lopen voor het goede doel. Ik, die amper 500 meter kon joggen, had het idiote plan gevat om een marathon te gaan rennen. Inmiddels ben ik ruim een jaar aan het trainen en merk ik nu dat 7 kilometer een klein rondje is geworden en draai ik inmiddels mijn hand niet meer om voor een rondje van 14K. De 42K heb ik nog niet aangetikt, maar de halve marathon heb ik een week geleden nog gelopen. En al trainend heb ik ontdekt dat ik meer kan dan ik ooit voor mogelijk heb gehouden. Want als ik heel eerlijk ben, dan leek die marathon aan het begin van mijn reis onmogelijk. Maar nu geloof ik zelf echt dat ik die marathon kan hebben.

Tijdens het trainen heb ik wel een paar mooie lessen mogen leren. Eén van die lessen wil ik vandaag met je delen. En alhoewel de context hier het trainen voor een marathon is, geloof ik dat je dit ook kan toepassen op je carrière, je relatie, eigenlijk gewoon je leven.

Toewijding en genade

Ik kwam er al snel achter dat ik het niet kon redden op passie alleen. Het was namelijk lang niet altijd even leuk om te trainen. En wat dat betreft lijkt het trainen voor een marathon op veel dingen in het leven. Je begint ermee omdat je er passie voor hebt, omdat je ergens enthousiast van wordt, omdat je er voor wilt gaan. En wanneer je begint is het leuk, fun en gaaf. Maar terwijl je zo bezig bent gaat het nieuwe ervan af en dan kan hetgeen wat ooit zo bijzonder was veranderen in normaal, in een routine of nog erger: een sleur. En op die momenten heb je toewijding nodig. Toewijding klinkt vandaag de dag misschien wat oubollig, maar het is iets wat we echt nodig hebben. Toewijding draagt je wanneer passie vervaagt. Toewijding geeft je dat zetje in je rug wanneer enthousiasme heeft plaatsgemaakt voor verveling. Toewijding daagt je uit om de volgende stap te zetten wanneer je tevreden bent met waar je bent. Toewijding laat zich niet leiden door omstandigheden, maar door een keuze, een belofte. En daarom blijft het staan wanneer de omstandigheden veranderen. Op dagen dat ik absoluut geen zin heb train ik nog steeds omdat ik die keuze heb gemaakt om mij eraan te committen.

Het tweede wat je nodig hebt is weer zo’n term uit de oude doos, namelijk genade. Als je niet met enige regelmaat in een kerk komt dan kan ik mij goed voorstellen dat genade als iets klinkt uit de oudheid. Maar of je het woord nu wel of niet gebruikt, ik geloof dat het een belangrijke sleutel is. Want we kunnen zo vaak zo streng zijn voor onszelf. Maar genade is dat stemmetje dat na een mislukte training zegt: “De volgende keer gaat het beter”. Of na een gemiste training zegt: “Morgen zal ik gaan”. En verwar deze stem niet met de stem van uitstel, want die hebben we zeker niet nodig. Maar hoe vaak stop je niet met iets omdat je het al zo lang niet doet? En laten we eerlijk zijn, wat voor reden is dat nu? Genade moedigt je aan, is je persoonlijke cheerleader, geeft je een nieuwe kans. Ik weet nog goed dat ik een keer een training had gemist en ik dacht echt dat die marathon nooit meer zou lukken. Ik baalde van mijzelf. Totdat ik op het briljante idee kwam om gewoon weer verder te gaan waar ik was gebleven. Gun jezelf een paar missers, een paar fouten, want falen hoort er gewoon bij, maar sta vervolgens weer op om verder te gaan waar je gebleven bent. Genade is geen excuus waar je achter schuilt, maar een platform waar je op mag staan.

Rennen voor gerechtigheid

Zelf mogen mijn vrouw en ik drie kids sponsoren, namelijk Megan, Christian, Ida en Josue. Megan woont in El Salvador, Christian in Indonesië, Ida in Thailand en Josue in Peru. Dit doen wij via Compassion. Omdat zij deel uit maken van het programma van Compassion kunnen zij nu naar school, krijgen zij 3 gezonde maaltijden per dag en hoeven zij zich geen zorgen te maken over kleding of medische zorg. Kids die anders waren veroordeeld tot een leven in armoede kunnen nu dankzij onderwijs een hele andere toekomst tegemoet zien. Een leven waar ze nu kind mogen zijn en niet gedwongen worden tot arbeid vanwege de armoede. En via Compassion kunnen wij ook in contact zijn met hun en dat is echt super gaaf. Het is bijzonder om te horen over hun dromen, hun leven en te bedenken dat wij daarin een kleine rol mogen spelen. En dit alles dankzij het sponsorprogramma van Compassion.

Als je mij volgt op Instagram (instagram.com/gilbertthera) dan zie je regelmatig de hastag #runningforjustice voorbij komen. Rennen voor gerechtigheid, dat is mijn waarom. En die waarom is belangrijk, want je kan wel toewijding en genade hebben, maar zonder waarom gaat het nergens naartoe. Mijn droom is dat 10 kinderen gesponsord worden. En om dat te bereiken heb ik 10.000 euro of 10 sponsors nodig. 10 mensen die een kind als Megan, Christian, Ida of Josue willen bevrijden uit de greep van armoede. En ik zou het gaaf vinden als jij een moment wilt nemen om erover na te denken wat jij kan doen. En misschien sponsor jij al een kind of lukt het nu niet of zo’n besluit te maken. Dan wil ik je heel brutaal vragen om misschien 1 of meer euro’s te geven, zodat we alsnog een kind kunnen blij maken met een sponsoring.

Aan het begin van de reis kreeg ik regelmatig de “ben je gek geworden”-look en nu – ruim 800 trainingskilometer later – weet ik dat ik die vraag met ja kan beantwoorden. Ik ben gek geworden op die kids voor wie ik mag rennen, kids die in een hopeloze situatie waren geboren maar nu kans maken op een toekomst die menswaardig is. Een leven gedragen door hoop in plaats van onderdrukt te worden door armoede. Een leven wat ik ieder kind van harte gun. En ik weet dat we allemaal onze eigen race rennen, maar vandaag wil ik jou vragen om mee te doen met mijn race.

Zou jij het verschil willen maken in het leven van een of meerdere kinderen? Of een gift willen overmaken? Klik dan op de volgende link en join mij op mijn race. Dank je wel! https://www.muskathlon.com/nl-nl/deelnemers/1173/gilbert-thera.html

Comments are closed.