Zo’n anderhalf jaar geleden kocht ik deze schoenen. Gewoon even snel omdat ik schoenen nodig had en deze waren in de aanbieding. En na een valse start begon ik vorig jaar echt met trainen voor de Muskathlon. En nu, zo’n 580 km later, zijn deze schoenen echt op. Ik had ze al veel eerder moeten wegdoen, maar iedere keer had ik weer een excuus. Maar eigenlijk kwam het erop neer dat ze “lekker” liepen. En met lekker bedoel ik vooral dat ik het gewend was hoe ze aanvoelden. Ze voelden vertrouwd, maar hoe lekker ze ook liepen… doordat de zool echt al was versleten, waren ze niet meer goed voor mij.

Van het weekend werd ik 39 en heb ik van mijn familie een cadeaubon gekregen voor nieuwe schoenen. Want – zo zei mijn jongste zus – dat is iets wat je nodig hebt maar niet zo snel zal kopen. En gelijk had ze! Maar gisteren was het dan zover, toen ging ik naar Run2Day en heb ik een filmpje laten maken van mijn loop en nieuwe schoenen gekocht.

Vandaag heb ik afscheid van ze genomen. Geen laatste run, want ik kon niet wachten om mijn nieuwe schoenen in te lopen. En inlopen moest ik ze, want de eerste meters waren heerlijk, maar ik merkte na 3 kilometer wel echt dat ze nieuw waren. En op zulke momenten is het verleidelijk om je oude vertrouwde schoenen weer te pakken, maar ik weet dat deze nieuwe beter voor mij zijn, al is het alleen omdat van deze de zolen niet ernstig zijn versleten. Dus zit er niets anders op om deze nieuwe schoenen in te lopen door kilometers te gaan maken. En dan is het in het begin soms even wennen, maar dat is slechts tijdelijk.

Soms zeggen mensen wel eens dat je moet groeien in je nieuwe situatie. En dat is soms ook zo. Maar de les die ik vandaag heb geleerd is deze: Oncomfortabel betekent niet altijd slecht, maar soms gewoon dat je nieuwe situatie moet wennen aan jou. Geef het de tijd en blijf lopen!

 

Comments are closed.