Afgelopen zondag was het 1 januari en we hadden toen een speciale Nieuwjaarsdienst in de kerk. Als ik heel eerlijk ben hadden we weinig extra’s voorbereid. Het was vooral de afwezigheid van bijna het gehele muziek- en programmateam dat mij ertoe deed besluiten om een spontane “akoestische” dienst te organiseren.

Geen full-band, maar alleen een piano en Sharon en ik die dan samen de zang leidden. En aangezien Sharon en ik geen lid meer zijn van het muziekteam was het direct “speciaal”. Eigenlijk is het – voor mij – iedere keer weer speciaal om Sharon te horen zingen, ik kan geen genoeg krijgen van haar stem. Maar het mooie is dat de eenvoud juist zorgde voor een hele bijzondere sfeer en het werd uiteindelijk – verrassend genoeg – een hele speciale Nieuwjaarsdienst. Ik mocht weer wat delen en deed dat aan de hand van een stuk uit Jesaja.

18 Maar denk niet alleen aan wat er gebeurd is. Kijk niet alleen terug naar het verleden. 19 Want ik ga iets nieuws doen. Het is zelfs al begonnen, heb je het niet gemerkt? Ik maak een weg door de woestijn, en ik laat er rivieren stromen.

– Jes. 43:18-19 BGT

En wanneer je dit stuk zo los leest dan is het op zich al een heel bemoedigend stuk, eentje in de categorie van “vergetende-hetgeen-achter-mij-ligt”. Zo’n bemoediging die je oproept om de ellende van het verleden achter je te laten, de fouten los te laten en door te gaan. Maar lees vers 16 en 17 en dan wordt dit stuk opeens verrassend mooi:

16 Ik ben de Heer, die voor jullie een pad door de zee maakte. 17 Ik stuurde het leger van de Egyptenaren achter jullie aan, met hun paarden en wagens. Maar door mij vielen ze allemaal op de grond. Ze stonden niet meer op. Het hele leger verdween, als een kaars die opbrandt. (Jes. 43:16-17 BGT)

BAM! Het gaat helemaal niet om de ellende achter je te laten, want de verzen ervoor gaan dus over de grote daden die God heeft verricht! Hoe God het een weg baande, daar waar er geen weg was. Hoe God deuren opende, daar waar er niet eens ruimte was voor een opening. Hoe God het bovennatuurlijke zichtbaar maakte in het natuurlijke. Daar gaat het hier over! En dan zegt God: Denk niet alleen aan wat er is gebeurd. Blijf niet hangen in het verleden.

Blijf niet hangen in het verleden

Als het Joodse volk alleen maar zou blijven hangen in het verleden door stil te staan bij dat wonder waar God een weg baande in de zee, dan zou het zomaar zo kunnen zijn dat dat de definitie wordt van een wonder en hierdoor zouden ze de wonderen van God zomaar kunnen missen. Ik geloof dat God daarom ook tegen hun zegt: Denk niet alleen aan wat er gebeurd is.

En net zoals dat voor het Joodse volk geldt, geldt dat – geloof ik – ook voor ons. Wanneer wij blijven hangen in het verleden, ook al zouden dat dan alleen de goede dingen zijn, dan is onze blik niet alleen gevormd door, maar ook gekalibreerd (afgesteld) op dat verleden.  We zouden de nieuwe patronen niet herkennen, omdat ze niet matchen met wat er eerder is gebeurd. En daarom zomaar kunnen missen wat God vandaag de dag doet in ons leven. Want ik geloof dat Hij iedere dag weer iets moois doet in ons leven. Iedere dag? Ja, iedere dag! Maar hiervoor moeten wij onze ogen dus wel openen en moet er genoeg ruimte zijn in ons hoofd en hart om het te kunnen zien, te herkennen en te erkennen.

Een weg in de woestijn

God wil iets nieuws doen. Of sterker nog; Hij doet het al! Een weg door de woestijn. Weet je hoe vet dat is? Als er iets kenmerkend is aan een woestijn dan is dat zand. En als je dus rondloopt in die grote zandbak zonder al te veel oriëntatie-punten dan zou je zomaar kunnen verdwalen. Je bent dan als het ware gevangen in de wildernis. Niet omdat je door muren wordt vastgehouden, maar omdat je niet weet waar je naartoe gaat. Er is geen pad, er is geen richting, er is geen visie. Maar God maakt een weg door de woestijn! Met andere woorden, Hij creëert een pad, een route. Je krijgt visie, richting in die wildernis. Waar je eerst maar blijf ronddolen en stil leek te staan, daar wil God jou invulling en bestemming geven. Hij laat je zien waar je naartoe mag gaan!

En dat is niet het enige; Hij laat er ook nog eens rivieren stromen. Dus dat deel van jouw leven wat eerst dor en droog was, dat deel wordt nu doordrenkt van water! En waar moet ik dan aan denken? Ik denk dan aan leven! Water is iets kostbaars, helemaal in de woestijn. Ik geloof dat God ons niet alleen richting wil geven, maar ook leven terwijl wij nog zitten in onze woestijn.

Surprise surprise!

Durf de mindset van 2016 los te laten, blijf niet hangen in 2016. Maar wees bereid om je ook dit jaar weer te laten verrassen door God. Don’t think you’ve figured Him out. Maar open je hart en volg het pad dat God geeft in die woestijn, geloof dat God nieuw leven gaat blazen in dromen die jij al lang was vergeten!

Laat je verrassen!

1 Comment