Deze week maakten we bekend dat we onze jaarlijkse Kerstnachtviering niet in een grote zaal doen maar in onze “eigen” knusse Begijnhofkapel. Ik kan mij heel goed voorstellen dat dit vragen oproept. In 2013 was er nog plek voor 1.200 mensen en in 2014 hadden we plaats voor 800 mensen. En beide edities zaten nagenoeg vol. En waarom dan dit jaar maar plek voor 300 mensen, terwijl de kerk zelf met een kleine 40% is gegroeid? Waarom krimpen als we eigenlijk groeien?

Focus

Dit alles heeft te maken met de focus die we nu als leiderschapsteam hebben voor re:connect. Tijdens de evaluatie van 2014 vroeg mijn mentor mij of ik eigenlijk wel geloofde dat God mensen zou aanraken met Kerstnacht. Ik snapte de vraag niet echt, want natuurlijk geloofde ik dat. Zijn vervolg vraag was welk signaal ik communiceerde naar het team dat alles geeft, vrije tijd opoffert voor Kerstnacht. En weer snapte ik het niet. Hij begon te lachen en zei: “Als jij zou geloven dat God de bezoekers van de Kerstnachtviering aanraakt, dan zou je ervoor zorgen dat je niet meer mensen verwelkomt met Kerst dan de kerk aan zou kunnen in de dagen na Kerst“. Tja, daar moest ik even over nadenken. En eigenlijk had hij gelijk. Ik dacht ook niet dat God iedereen zou aanraken. Ik zou al blij zijn met 50%. Want als ik echt zou geloven dat God iedereen zou aanraken, dan zouden we er inderdaad voor zorgen dat we niet meer mensen verwelkomen dan we in theorie aan zouden kunnen als kerk.

Ik kan nu tegen het team zeggen dat we ervoor bidden dat God iedereen aanraakt en dat we dat dan ook echt geloven. En natuurlijk wordt 300 mensen op de zondag een uitdaging, maar het is niet onmogelijk. Het zou eerder een stretch zijn voor het team en dat is een prima vorm van groei. En met 300 bezoekers kunnen we iedereen nog de aandacht geven die hij of zij verdient.

En als laatste, en misschien wel het belangrijkste, we willen geen evenementen meer organiseren die we niet als kerk kunnen dragen. Het idee is dus om met de community de schouders onder onze evenementen te zetten en dat we het samen als kerk gaan doen. Dus geen leider meer voorop die van alles plant en bedenkt, maar een groep mensen die samen de visie uitdragen!

Mission Impossible

De musical die we dit jaar zullen uitvoeren is daar een voorbeeld van. De musical zelf is geschreven door re:connecters, het decor, de kostuums, de muziek, alle onderdelen worden door re:connecters uitgevoerd. En iedereen kan zijn of haar eigen inbreng geven en zo wordt het een geheel dat gedragen wordt door een grote groep mensen die re:connect hun thuis-gemeente noemen. Eerlijk is eerlijk, het proces is hierdoor een stuk spannender, want je hebt veel meer losse puzzelstukjes die nu langzaam maar zeker in elkaar passen (of niet), maar juist omdat het een team effort is merken we dat iedereen elkaar helpt en dat we een gezamenlijk doel hebben.

Persoonlijk ben ik mega trots op iedereen die zijn of haar tijd geeft om deze musical te realiseren. De repetities beginnen in december en ik kan niet wachten om dan te zien hoe het geheel in elkaar valt.

Strategie

Als kerk willen we ook strategischer te werk gaan. Je kan natuurlijk wel een hoop gave evenementen organiseren, maar uiteindelijk is dat niet onze opdracht als kerk. Onze missie is om mensen te (re)connecten met God en elkaar door hun te wijzen op het volbrachte werk van Jezus aan het kruis en de levensveranderde kracht die Zijn opstanding teweeg brengt. En als we deze missie willen vervullen dan zullen we mensen, een voor een, moeten vertellen over Jezus door naast ze te wandelen en met hun te leven. En er zijn een hoop boeken geschreven over evangelisatie en missionair kerk-zijn, maar volgens mij komt het allemaal neer op practise what you preach of beter nog preach what you practise.

Laten onze mooie preken een gevolg zijn van het leven dat we mogen leven door Gods genade.

Laten onze mooie preken een gevolg zijn van het leven dat we mogen leven door Gods genade. Dus als dat de motor is dan ga je niet meer voor de massa, maar dan ga je voor die ene persoon die dichtbij komt, iedere keer opnieuw. Laten we ons best doen om als kerk te connecten met een persoon tegelijk. Laat dit onze nieuwe strategie zijn: krimpenย terwijl we groeien. Laten we ons meer en meer richten op de relaties binnen de kerk, juist nu re:connect als kerk groeit, zodat er ruimte is voor nieuwe mensen die onze kerk, onze community, verrijken.

En what about die 500 mensen?

Gisteren kregen we de vraag wat er moet gebeuren met de 500 mensen die nu niet naar onze Kerstnachtviering kunnen. Tja… dat weet ik eerlijk gezged niet. Gelukkig zijn er heel veel gave Kerstnachtdiensten en vieringen in Haarlem waardoor er meer dan genoeg opties zijn. Wat ik wel weet is dat wij ons gaan richten op de 300 mensen die wel naar onze viering komen. We gaan ons stinkende best doen om hun de beste Kerstnacht ever te geven door onze talenten in te zetten om hun te wijzen naar de reden achter het feest: Jezus, de Zoon van God, die naar de aarde kwam voor ons om Zijn leven te geven aan het Kruis, zodat wij nieuw leven kunnen ontvangen. Dat is wat wij gaan doen en ik beloof je dat we dat gaan doen met alles wat in ons is. En laten we dit doen met de volle overtuiging, passie en het geloof dat God alle 300 mensen zal raken met Zijn liefde!

Wil jij ook komen naar onze Kerstnacht viering? Kijk dan op www.kerstnachtinhaarlem.nl of bestel je GRATIS kaarten direct via onderstaand formulier!


Disclaimer

Dit stuk is natuurlijk geen aanklacht naar al die te gekke grote Kerst events. Let’s face it, wij hebben in 2013 en 2014 enorme events georganiseerd en ik heb daar absoluut geen spijt van. Als het in lijn is met de visie en de missie moet je dat vooral doen. Ik juich die events alleen maar toe. Met dit stuk wilde ik puur mijn gedachten op papier zetten zodat iedereen kan lezen waarom wij bij re:connect doen wat wij nu doen.

Comments are closed.