Als je het nieuws volgt of een beetje actief bent op social media, dan kan het je niet ontgaan zijn: er zijn heel veel mensen op de vlucht. En veel van deze mensen proberen Fort Europa te bereiken. En over dat laatste zijn de meningen nogal verdeeld. Sommigen vinden dat de grenzen open moeten en anderen roepen juist dat wij al genoeg problemen hier hebben. Sommigen vinden dat wij deze mensen moeten helpen en anderen roepen weer dat het gelukszoekers zijn. En natuurlijk heb ik daar ook een mening over. Geen wetenschappelijk onderzoek, geen keiharde onderbouwing (alhoewel ik wel wat artikelen heb gelezen die dat wel hadden), maar gewoon mijn hart voor deze mensen in woorden gegoten. Doe ermee wat je wilt, wellicht helpt het jou en misschien ook niet. Misschien vind je mij na dit stuk aardiger, en misschien vind je me maar een loser. Om eerlijk te zijn: I don’t care. Ik wil gewoon mijn hart delen en hopelijk raakt het jouw hart en kunnen we samen nadenken hoe wij deze mensen kunnen helpen.

Bosbranden

quoteIn de ogen van sommigen zijn het profiteurs. Ik heb zelfs ergens gelezen dat deze mensen illegalen werden genoemd. Verschrikkelijk gewoon! Hoe kan je deze mensen zo bestempelen? Deze vluchtelingen hadden een bestaan in hun land van herkomst. Ze hadden een baan, ze hadden een huis, ze hadden het goed. Ik sprak laatst iemand die op een AZC werkt en die zei dat ze een vrouw sprak die gevlucht is. Haar man was advocaat en had zijn eigen kantoor. Zij woonden in een mooi huis en hadden alles wat hun hartje begeerde. En toen brak er oorlog uit en nu zitten ze in een AZC in Nederland. Geen goed lopend bedrijf meer te runnen, geen mooi huis, geen toekomstperspectief… maar dan heb je natuurlijk mensen die klagen dat ze daar zitten van onze belastingcenten…

Kijk eens naar het nieuws. Soms heb je wel eens dat er bosbranden zijn in de VS of Australië en dan worden bewoners die in het risico gebied wonen geïnterviewed. Vaak krijgen ze dan de vraag waarom ze niet uit hun huis gaan. En het antwoord is bijna altijd hetzelfde: het is ons huis. Wanneer een huis een thuis is ga je niet zo snel weg wanneer er gevaar dreigt. Er zijn teveel herinneringen verbonden aan thuis. Je gaat niet zomaar weg. En wanneer je dat zo hoort dan klinkt dat zo logisch. Maar wanneer iemand vlucht vanwege een oorlog, dan vinden we het maar gek. Ja, ze moeten geholpen worden, maar dan liever in hun eigen land. Als je het vergelijkt met die bosbrand, dan moeten we die mensen helpen, maar dan wel in het bos dat in brand staat. Dan hadden ze maar niet daar moeten wonen…Laten we eerlijk zijn, dat klinkt toch inhumaan?

Gooi die grenzen open!

Ik ben hier niet om de problemen van Nederlanders te bagatelliseren. Nee, ik weet dat sommigen het echt moeilijk hebben. Ik weet dat niet ieder gezin rond kan komen. En ik kan me zo goed voorstellen dat het frustrerend is als jij al jaren wacht op een eigen woning maar die niet krijgt omdat de wachtlijsten te lang zijn en je geen woning kan kopen of wanneer de vrije sector te duur is. Ja, ik snap het echt wel dat je niet wilt dat er meer mensen komen. Maar dat is begrijpelijk is, maakt het nog steeds niet goed. Het is voor mij een feit dat Nederland nog niet te vol is. Er is nog genoeg ruimte. En hoeveel mensen moeten er nog omkomen? Hoeveel mensen moeten er nog wanhopiger worden? Hoeveel kinderen moeten nog lijden omdat wij ons comfortabele leventje niet willen verliezen?

Ik ben trots op het initiatief in Apeldoorn en ik hoop dat wij in de regio Haarlem ook de kans krijgen om zoiets te doen. Wij hebben weliswaar geen vrije kamer. We hebben een kinderkamer, een slaapkamer en een keuken. Maar we kunnen wel koken en mensen uitnodigen om te eten met ons. En ik weet zeker dat meer mensen dat willen doen. En nee, ik heb geen lange termijn oplossing bedacht. Maar weet je, op dit moment moet er gewoon actie ondernomen worden. En al is dat dan maar korte termijn planning, I don’t care. Alles is nog steeds beter dan niets.

Met heel mijn hart hoop ik dat er een tegengeluid mag klinken in Nederland die alle negatieve klanken zal overstemmen. Een tegengeluid van liefde, van bewogenheid en van vriendelijkheid. En laat de kerk daar maar het voortouw in nemen, zodat al die mensen die roepen dat geloof de oorzaak is van de vele oorlogen, nu ook eens zullen ontdekken dat er genoeg gelovigen zijn die juist vrede willen brengen. De kerk samen met allen die dezelfde missie op dit vlak onderschrijven: mensen die hun thuis zijn kwijtgeraakt te verwelkomen in ons thuis.

8 God heeft de macht om jullie al het goede te schenken. Hij kan jullie alles geven wat je nodig hebt. Zelfs zo veel dat jullie altijd meer dan genoeg hebben, en veel overhouden om andere mensen te steunen. 9 Zo staat het ook in de heilige boeken: «Ze geven veel aan arme mensen. Altijd blijven ze het goede doen.» (2 Kor. 9:8-9 BGT)

Geen woorden maar daden

De actie “Ik ben een gastgezin voor een vluchteling” is nu een landelijke actie geworden en dat betekent dat je ook iets kan doen als je buiten Apeldoorn woont. Dus wil jij ook iets betekenen voor een medemens? Maar weet je nog niet hoe? Lees dan dit artikel eens en overweeg om jezelf op te geven voor deze mooie actie. Opgeven kan via dit formulier.

 

Comments are closed.