Met re:connect mogen wij nu alweer 2 jaar een weeshuis in Berastagi (een dorpje op een paar uur rijden van Medan, Indonesië) ondersteunen. We hebben spullen voor de keuken gekocht, een grote eettafel, kleding, eten en ook nog eens een watertank mogen kopen. En iedere keer als er weer iets nodig is, dan proberen wij hun weer verder te helpen. Dat is enorm gaaf om te mogen doen en daar zijn wij ook dankbaar voor. Dat doet me denken aan een stuk uit de tweede brief die Paulus schreef aan de gemeente in Korinthe.

14 De nieuwe tijd is gekomen. Daarom moeten jullie nu laten zien dat de christenen een eenheid vormen. Jullie steunen de christenen in Jeruzalem die hulp nodig hebben. Maar zij geven jullie ook iets terug dat jullie nodig hebben: hun dank en hun gebed. 15 Zo staat het ook in de heilige boeken: «Niemand had te veel en niemand had te weinig.»
(2 Kor. 8:14-15 BGT)

Wij hebben genoeg en misschien zelfs meer dan genoeg om uit te delen in liefde aan hen die te weinig hebben. En zo helpen wij hun met onze giften en zij helpen ons door voor ons te bidden. Zo mooi dat Paulus dit ook eenheid noemt. We zijn er voor elkaar om elkaar te ondersteunen, te helpen en verder te brengen. Zoals dat Afrikaans gezegde zo mooi zegt: Alleen ben je misschien sneller, maar samen kom je verder.

Wanneer komen Gilbert en Sharon?

En dit werkte prima. Wij stuurden geld via iemand in Indonesië die wij kennen en vertrouwen en wij kregen feedback vanuit Berastagi. Totdat wij hoorden dat een van de meisjes van het weeshuis vroeg wanneer wij zouden komen? Ze wilden ons persoonlijk bedanken. De voorganger van de kerk (en tevens eindverantwoordelijke voor het weeshuis) wist niet zo goed wat hij moest zeggen. Hij probeerde uit te leggen dat Nederland heel ver weg is en dat wij niet zouden langskomen. Hij zocht naar de juiste woorden om uit te leggen dat ze dankbaar mogen zijn voor de steun en dat zij voor ons mochten bidden. Allemaal leuk en aardig natuurlijk, maar toen ik dat hoorde brak mijn hart. Als ik die voorganger was, dan had ik waarshijnlijk hetzelfde gezegd. Ik snap het helemaal en waarschijnlijk snapte dat meisje dat ook wel, maar o wat was ik graag in het eerstvolgende vliegtuig gesprongen om haar te bedanken voor haar gebed en het feit dat ze aan ons dacht.

Maar om heel eerlijk te zijn triggerde haar vraag wel iets bij Sharon en mij. Want hoe gaaf zou het zijn als wij samen met een deel van het muziekteam van re:connect het vliegtuig pakken naar Indonesië om die kids daar te verrassen? Maar hoe pak je zo’n project aan? In eerste instantie leek het onmogelijk totdat iemand van de band met het idee kwam om geld in te zamelen voor de reis. En toen begon het balletje te rollen.

Van CD tot Opwekking

We startten een crowdfund op Voordekunst. Die was succesvol. Toen namen wij een album op. Met de verkoop van het album werden de eerste euro’s gespaard. Alleen ging dit niet snel genoeg, dus besloten wij om met de band gratis te spelen op plekken om zo geld op te halen. Sommige organisatoren lieten ons een collecte ophalen en anderen wilden dat niet, maar betaalden ons gewoon. Alles wat daarmee werd verdiend ging in de pot voor de reis. En zo kwamen we op kleine plekken in zalen met 80 personen, maar ook in de jongerentent van Opwekking waar we met een paar duizend jongeren mochten zingen. Overal waar we kwamen gaven we alles en rockten we erop los. Eergisteren mochten we nog op het Gracelandfestival knallen tijdens de zondagviering.

Ik bedenk me nu dat ik niet eens heb geschreven wat wij gaan doen in Indonesië. Dus voordat ik verder ga. Even de reis uitschrijven. We willen op 2 november vertrekken naar Indonesië en starten dan in Berastagi. We zullen enkele dagen daar verblijven. Workshops en concerten geven met de kids als eregasten. Dan vliegen we naar Jakarta. Daar zullen we enkele dagen verblijven en Compassion projecten bezoeken en weer workshops en concerten geven met de kids uit de projecten als eregasten.  Van Jakarta naar Manado. Daar blijven we ook weer een paar dagen en je raadt het al, daar zullen we Compassion projecten bezoeken en ook weer workshops en concerten geven met de kids uit de projecten als eregasten. En dan vliegen wij 16 november terug naar Nederland.

Zo’n reis kost een hoop geld. Inmiddels staat de teller op een kleine 4.000 euro. En aanstaande dinsdag mogen wij de eerste rekening van 5.800 euro betalen voor de vliegtickets. Dus we zijn er nog niet, maar we hebben goede hoop dat het goed gaat komen. In totaal hebben we trouwens 10.000 euro nodig, maar gelukkig hoeft de rest pas later betaald te worden, dus dan hebben we nog wel even om geld op te halen tijdens optredens en met CD verkoop.

Update 21 augustus: Er is nu bijna 6.000 euro binnen! (How awesome is that??? To God be the glory)

Wil jij ons helpen?

Misschien heb jij na het lezen van dit stuk het idee dat je ook wilt helpen. Dan kan dat natuurlijk. Je kan voor ons bidden, je kan de CD Freedom kopen of je kan gewoon een gift geven. En natuurlijk kan je ook alle drie de dingen doen. Welke manier je kiest om ons te helpen, enorm bedankt daarvoor!

Vanaf 2 november zullen wij op www.freedomtour.nl een reisblog bijhouden.

Comments are closed.