Er was een tijd dat ik dacht dat ik het ware geloof gevonden had. Alles wat ik dacht was goed en alle andersdenkenden waren fout. Ik had mijn mening klaarliggen over alles en iedereen. De Protestantse Kerk, de Gereformeerde kerken en de Hervormde gemeentes, die waren saai. Die mensen deden alles verkeerd. Hun muziek was saai, hun preek was saai, ze dronken bier na de dienst want de kroeg was naast de kerk en ze waren zelf saai. Ik wist het allemaal heel erg goed. Ik had mijn mening gevormd. En deze mening had ik gevormd na een ontelbaar aantal bezoeken aan die kerken… namelijk nul. Ik was geen enkele keer in zo’n “soort” kerk geweest en toch had ik mijn mening klaarliggen. Ik kwam erachter hoe fout ik was toen ik dus een keer via-via terecht kwam in zo’n “saaie” kerk en wat ontdekte ik daar? Ik ontmoette levendige mensen die geloven in een levende God. Mensen die vol passie liederen zingen (die ik misschien niet zo mooi vind), maar zij zongen met heel hun hart. Ik ontmoette enorm gepassioneerde muzikanten (organisten en violisten) die hun talent inzetten voor God en predikers die vol passie spraken over God, Zijn werken en Zijn liefde voor ons.

Ik had een mening en de enige reden dat ik die mening kon hebben was omdat ik er nooit was geweest.

En als ik heel eerlijk ben geloof ik nog steeds niet dat ik op mijn plek zou zijn binnen de “traditionele” kerk, maar ik heb wel ontdekt dat ik er enorm naast zat! Ik had een mening en de enige reden dat ik die mening kon hebben was omdat ik er nooit was geweest. Dit heeft mij geleerd dat ik voorzichtig moet zijn met mijn mening en nog voorzichtiger met het ventileren van mijn mening. In Nederland heeft bijna iedereen een mening en sommigen hebben er zelfs twee. En we zijn niet bang om onze mening te communiceren, maar hebben we eigenlijk wel door waar we over spreken? Ik kan me nog goed de discussie herinneren over Hillsong van iets meer dan een half jaar geleden. Het verbaasde mij toen ook al dat zo veel mensen een mening hadden over een kerk of een “soort” kerk terwijl de meesten er nooit waren geweest.

Vernieuwing van denken

Een van de mensen die ik nu het meest vertrouw is mijn bidmaatje en hij is tevens ook voorganger van een Christelijke Gereformeerde Gemeente. Wij hebben verschillende inzichten over genoeg dingen, maar hebben elkaar wel gevonden. Iemand die ik als een grote broer beschouw en mij erg dierbaar is jarenlang oudste geweest binnen een Hervormde gemeente, zelf ben ik nog steeds een “Pinkster” jongen en heb ik vrienden die naar “Grace” kerken gaan en anderen die weer naar Hillsong kerken gaan. Allemaal verschillende achtergronden, verschillende mensen maar gelukkig met dezelfde Heer. Ik geloof met heel mijn hart dat het tijd is voor vernieuwing binnen de kerk. Maar dan bedoel ik dus niet dat de traditionele kerk “hipper” moet worden of de “hippe” kerk traditioneler, maar gewoon dat we ons eigen denken moeten vernieuwen. Wat zou er kunnen gebeuren als we onze (negatieve) meningen over andere kerken eens een keer voor onszelf houden. Want laten we eerlijk zijn, zolang Jezus gepredikt wordt, Hij die geboren is uit de maagd,  geleden heeft onder Pontius Pilatus, gestorven aan het kruis, begraven is én is opgestaan. Hij die is opgevaren naar hemel en weer terug zal komen zoals Hij heeft beloofd, zolang dat gebeurt dan kan je toch niet heel erg “fout” gaan?

Ik zou me zelf misschien niet thuis voelen in een traditionele kerk, maar wat ben ik blij dat ze bestaan! Want het zijn die kerken die al eeuwen lang een thuis vormen voor zoveel mensen. Of beter nog, ik heb familie die daar thuis is, want dat zijn wij: familie! Laten we ons denken vernieuwen en niet denken dat we het allemaal weten. En terwijl ik dit zo schrijf wil ik ook even duidelijk zeggen dat ik het ook niet allemaal weet. Ik heb mijn fouten en tekortkomingen. En soms denken mensen dat ik denk dat ik alles weet, maar dat is dus echt niet zo. Aan die mensen zeg ik: sorry! Het spijt mij als ik trots of hoogmoedig overkom, dat is niet mijn bedoeling. En blijf het tegen mij zeggen als ik wel zo overkom, want zo kan ik mij blijven ontwikkelen en blijven groeien.

Maar dit stuk is een oproep, een simpele oproep om ons denken te vernieuwen en het beste te denken van de ander. Want wij samen zijn de kerk, het Lichaam van Christus.

Comments are closed.