25 Jezus zei: ‘Ik ben het die de doden laat opstaan. Ik ben het die leven geeft. Iedereen die in mij gelooft, zal leven, ook als hij sterft. 26 En iedereen die leeft en in mij gelooft, die zal niet voor eeuwig sterven. Geloof je dat?’ (Joh. 11:25-26 BGT)

Gisteravond ontving ik het bericht dat Jack plotseling was overleden. Toen ik het hoorde leek het wel alsof de wereld even stil stond. En alhoewel ik wist dat Jack best ziek was kwam het aan als een enorme klap. En ja, ik weet en geloof dat hij nu geen pijn meer heeft en ik geloof dat hij zijn race heeft gelopen en de finish heeft gehaald. Hij is “thuis”.En toch…. ben ik vandaag verdrietig. Ook al weet ik al die dingen en probeer ik mij te troosten met die mooie zinnen die we dan tegen elkaar zeggen in de kerk. Zinnen als “hij heeft het nu beter” of “hij is nu bij de Vader” weerklinken in mijn binnenste en toch helpt het niet zoals ik zou willen.

Natuurlijk kan ik de schone schijn ophouden en mij sterker voordoen dan ik ben, maar eerlijk gezegd heb ik daar geen zin in. Ik baal dat Jack er niet meer is. Ik baal ervan dat ik zijn vriendelijke glimlach niet meer zal zien. Hij was de enige die mij “pastor” mocht noemen in de kerk zonder dat ik er iets van zei, want hij zei met het zo’n glimlach dat ik het maar toe liet. Hij wist als geen ander hoe je mensen moest welkom heten in een kerk. Hij was voor velen het eerste gezicht van re:connect. Die grote man die met een warme glimlach stond bij de deur en met iedereen een kort gemeend praatje maakte. Die man is niet meer, althans… niet meer zoals wij hem kennen.

Hij is, zoals de Amerikanen zo mooi kunnen zeggen, gepromoveerd naar de eeuwigheid. En de woorden van Jezus die hierboven staan troosten mij dan wel. En het mooie vind ik dat Jezus eindigt met een vraag: Geloof je dat? Jezus zegt niet dat we niet verdrietig mogen zijn, Hij vraagt alleen maar of we Zijn woorden geloven. En door mijn verdriet heen kan ik met heel mijn hart zeggen dat ik Hem geloof.

En terwijl ik dit stuk zo schrijf en de emoties als het ware van mij afschrijf ervaar ik de woorden uit Matteus 5 vers 4 waar staat: Het echte geluk is voor mensen die verdriet hebben. Want God zal hen troosten. We mogen verdriet hebben, dat is helemaal niet zo erg. Want wanneer wij verdriet hebben, mogen we ervan verzekerd zijn dat Hij ons zal troosten.

Zolang wij nog niet die stap hebben gemaakt van de aarde naar de eeuwigheid hoop ik met heel mijn hart dat we dat leven mogen leven zoals broer Jack dat liet zien aan ons. En alhoewel ik hem niet zo lang heb mogen kennen, heeft hij meerdere malen een diepe indruk op mij gemaakt. Zijn bewogenheid, vriendelijkheid, vrijgevigheid, nederigheid en dienstbaarheid hebben mij meer dan eens ten diepste geïnspireerd. Ik zal hem missen, maar ben God dankbaar dat onze paden elkaar hebben gekruist.

Heal my heart and make it clean
Open up my eyes to the things unseen
Show me how to love like You have loved me
Break my heart for what breaks Yours
Everything I am for Your Kingdom’s cause
As I walk from nothing to eternity

(From: Hosanna – Hillsong United)


 

Komende vrijdag willen wij als kerk zijn leven vieren en troost bieden aan hen die gebroken zijn door verdriet. En natuurlijk ben jij ook van harte welkom. Zodra we alle informatie hebben zal dat vermeld worden op deze pagina.   

Comments are closed.